Wisselende weblog van vier kaderleden in de zorg
Ook in de persoonlijke sfeer gebeurt er veel en soms raakt dat aan elkaar. Eén van de vier vertelt de ervaring rond het overlijden van haar vader in een verpleeghuis, een ervaring in de eerste plaats als dochter, niet als verpleegkundige. Helaas was de ervaring niet positief in de maanden dat hij opgenomen was. Vrij plotseling overleed vader en bij het verdriet speelt de verontwaardiging over de gang van zaken.
“Mijn vader was overleden, wij waren uren aanwezig voor de zorg en zaken na het overlijden en in die tijd hebben wij niet één keer koffie gekregen,” vertelt ze. De ontbrekende koffie voor de familie na het overlijden van de vader in het verpleeghuis staat symbool voor gemis aan warmte, aan welkom zijn, aan aandacht. Maar hoe kan dat?! Waar gaat het mis in de zorg door zorgverleners die allemaal – mag ik toch aannemen – met hun hart gekozen hebben toen ze begonnen aan hun loopbaan in de zorg?
Afgestompt?
Waarschijnlijk hebben we er allemaal wel eens last van, al hoop ik niet in de mate van het geschetste voorbeeld. Raken we afgestompt door teveel leed? Vergeten we waar het eigenlijk om gaat door bureaucratie of zijn we uitgeput door te lang te hoge werkdruk? Kan het ons niet meer schelen door gebrek aan ondersteuning of waardering door leidinggevenden? Vul maar aan.
Ik weet het niet, het zijn hypotheses en je komt er pas achter door in gesprek te gaan met jezelf en met collega’s. Dat vraagt in elk geval dat we als professionals herkennen dat het niet altijd goed gaat in de zorg. Goede zorg begint bij zorgverleners die af en toe stil kunnen staan bij wat ze doen, reflectie is een wezenlijk onderdeel van professionaliteit.
Van mens tot mens
Goede zorg, van mens tot mens, door betrokken en gemotiveerde zorgverleners, zo zijn we toch ooit begonnen? Wat is er nodig om dat gedurende de loopbaan van een zorgverlener en in de huidige maatschappelijke situatie vast te houden? Als LGB Verzorging en Verpleging werken we aan een nieuw beleidsplan voor de komende jaren waar juist dit het centrale thema wordt.
Yfke Nawijn
Yfke Nawijn, voorzitter van de landelijke groep CNV Verzorging en Verpleging.
Nicoline Solleveld, 29 jaar is werkzaam als woonbegeleidster in een 24-uurs zorginstelling.
Marianne Waling-Huijsen heeft 15 jaar ervaring als verpleegkundige in een algemeen ziekenhuis en in de thuiszorg en heeft ethiek gestudeerd
Sandra van Leeuwen is ruim 13 jaar werkzaam in de gehandicaptenzorg.Zij isjarenlang woonbegeleider geweest binnen een 24uurs instelling. Nu is zij begonnen aan een deeltijdstudie Management in de Zorg en is teammanager van een dagbestedingslocatie. Daarnaast is zij voorzitter van de Commissie Kwaliteit Beroepsuitoefening Zorgsector van CNV Publieke Zaak.