evenwichtige verdeling
Toen ik zondagavond mijn vader aan de lijn had en we even terugkeken op de afgelopen week zei hij: “Dat wordt inleveren met mijn pensioen hoor ik?”
Inderdaad, als ABP ‘er kreeg hij te horen dat zijn pensioenfonds voor 2013 waarschuwde met een mogelijke korting van 0,5%. Zelf hoefde ik als pensionfondsbestuurder van Zorg en Welzijn zo’n bericht gelukkig niet niet te verspreiden. Maar dat scheelde niet veel.
Hoe graag we het ook anders willen, de meeste pensioenfondsen hebben grote moeite in deze financieel lastige tijden te herstellen. Van indexeren komt het al helemaal niet meer. Terecht worden mijn collega’s en ik hierop aangesproken.
Lusten en lasten
Doen we wat we kunnen en verdelen we de lusten en lasten evenwichtig? Om preciezer te zijn, het gaat dan om voldoende beleggingsrendement, beperken van beleggingsrisico’s, lage kosten, voldoende werkgeversbijdragen en een voor oud en jong eerlijke pensioenregeling. Voor de grote fondsen Zorg en Welzijn en ABP geldt dat het uitgekeerde pensioen gemiddeld zeker vier keer de inleg is van werknemers en werkgevers samen, dat de rendementen over de afgelopen 25 jaar gemiddeld tegen de 7% per jaar liepen en dat de kosten voor het pensioen circa € 80,- p.p. per jaar bedragen.
Het is aan een ieder om zelf te beoordelen of er meer in zit. Zelf denk ik dat je met de vrijheid om je pensioen zelf met je bank of verzekeraar te regelen, je er veel minder goed uitspringt. We zien in andere landen dat mensen niet goed genoeg voor zichzelf (kunnen) zorgen als het om sparen voor het eigen pensioen gaat. Ik weet dat dit na de week dat pensioenfondsen hun lage dekkingsgraden berekend en bekend gemaakt hebben misschien als excuus klinkt, toch is het niet zo bedoeld. Eerder wil ik dat het pensioen dat mijn vader nu geniet ook straks voor mij en mijn kinderen is weggelegd.
Patrick Fey
Actueel en betrokken; lees de weblogs van medewerkers van CNV Publieke Zaak.