Subsidiegeld in top welzijnsinstellingen

Subsidiegelden tollen rond lijkt het. Het fenomeen van de interim-manager/interim bestuurder is in opkomst. Een nieuwe vorm van gesubsidieerde arbeid? Actueel geworden naar aanleiding van een onderzoek van RTL Nieuws dat ging over verkwisting van publiek geld in de Jeugdzorg. Tientallen interim-managers in de jeugdzorg verdienen tussen de 20.000 en 30.000 euro per maand. Meer nog dan de Balkenendenorm!

Dagelijkse praktijk
Lizelotte Smits, landelijk bestuurder van CNV Publieke Zaak: “De dagelijkse praktijk geeft mij het beeld dat deze bedragen jammer genoeg geen uitzondering meer zijn. Veel sectoren maken gebruik van interim-management. Wat is er aan de hand bij de top in de dienstverlenende organisaties? Durft men naar aanleiding van diverse incidenten de complexe problematiek niet meer op te pakken vanwege het afbreukrisico? Of is er te weinig kwaliteit in eigen huis om op een goede manier met een crisis of moeilijke situatie om te gaan?”

Circus
Volgens Lizelotte Smits is één ding zeker: “Er is een heel circus opgesteld van interim-bestuurders/managers die allemaal weten dat er geld te verdienen valt aan organisaties die vanuit de overheid goed gesubsidieerd worden. Wie houdt dit circus in stand? Het ministerie van Jeugd en Gezin stelt het laatste jaar miljoenen impulsgelden beschikbaar voor een sluitende aanpak voor kwetsbare groepen met meervoudige problemen. Raden van Bestuur/directies spelen een cruciale rol in de geldstromen die rondgaan in de diverse sectoren. Zij bepalen voor een groot deel de doelmatigheid van het te besteden geld. Zij zijn de eersten die signaleren dat er in de organisatie een probleem opduikt. Zij reageren daar op met het scannen van hun netwerk. Vanuit dat netwerk wordt iemand geplaatst als interim-manager. Deze persoon maakt een analyse en richt de organisatie in op beheer in plaats van de organisatie in te richten op steun en ruimte voor de eigen professionals.”

Werkvloer
“Hiermee raak je aan twee problemen. De top weet niet meer waar de werkvloer mee bezig is. Omdat de interim-bestuurder uit het netwerk komt, is er geen sprake van onafhankelijkheid. Ten tweede wordt er niet geput uit de kennis en kwaliteit vanuit de eigen organisatie. Interims kenmerken zich door weinig binding met de organisatie en dus ook niet met de medewerkers. Van nature hebben interims weinig met mensen op de werkvloer, zij zijn er immers maar tijdelijk. Omdat ze niet vanuit bezieling werken, missen ze de aansluiting met de werknemers die er met hart en ziel voor gaan. De interim treft optisch de juiste maatregelen, maar kan juist op het menselijke vlak veel schade aanrichten. Slechte resultaten worden rationeel weggepraat en politiek beantwoord. Er is een groot gebrek aan gezonde en oprechte analyses. Geconsolideerde jaarrekeningen kunnen heel wat verbergen. De interim is in veel gevallen niet dienstverlenend bezig. Hierdoor vertrekken de meest gekwalificeerde werknemers gefrustreerd naar elders.

Directies/ Raden van Toezicht moeten volgens Lizelotte Smits van CNV Publieke Zaak meer investeren in loopbaanpaden van de eigen werknemers. Deze voelen zich verbonden met de organisatie en weten wat zich afspeelt in de dagelijkse praktijk. Zij zijn de nieuwe dienstverlenende leiders die nodig zijn. “Zo bereik je een tweeledig doel; je behoudt de professional voor je organisatie en je maakt verantwoord gebruik van het geld dat je tot je beschikking krijgt voor het doel waarvoor het bestemd is. Het is teleurstellend dat minister Rouvoet zijn handen in onschuld wast en niets wil doen aan de groei van interim-managers in zorg en welzijn.”